Armii Krajowej
Armii Krajowej – ulica w dzielnicy Chorzów Batory biegnąca od granic Świętochłowic (ul. Katowicka) przy dawnym wiadukcie kolejowym do granic z Katowicami, gdzie jest ul. Gliwicką przy wyjeździe na Drogową Trasę Średnicową. Dawniej chorzowski odcinek tej jednej z dłuższych ulic aglomeracji, przechodzącej przez trzy miasta (Świętochłowice, Chorzów i Katowice) nosił następując nazwy: ul. Krakowska (w latach 1922-1939, wówczas jeszcze w granicach administracyjnych Wielkich Hajduk, które do Chorzowa przyłączone 8 zostały wkwietniu 1939 r.), Hermann-Göring Strasse (w latach 1939 – 1945), Armii Czerwonej (po II wojnie światowej). Obecna nazwa nawiązuje do organizacji zbrojnej polskiego podziemia, sformowanej 14 II 1942 r. rozkazem gen. Władysława Sikorskiego z utworzonego w listopadzie 1939 r. Związku Walki Zbrojnej, podporządkowana bezpośrednio Rządowi RP na uchodźctwie. Rozformowana 19 I 1945 r. Pod koniec XIX wieku pojawił się tu tramwaj wąskotorowy, który kursował na linii Katowice– Hajduki-Królewska Huta oraz Hajduki-Świętochłowice, a od 1912 r. ułożono już linię normalnych torów. Większość zabudowy ul. Armii Krajowej pochodzi z przełomu XIX i XX wieku. Warto zobaczyć: Budynek dawnej szkoły powszechnej – ul. Armii Krajowej nr 10 i 12, składa się z dwóch połączonych obiektów. Ten z parceli nr 10 jest nieco starszy i pochodzi prawdopodobnie z lat 70. XIX wieku, drugi z parceli nr 12 wzniesiono w 1904 r. wg projektu arch. Arthura Niestroja w stylu historycznym. Oba budynki wzniesione na planie prostokąta w tradycyjnej konwencji z czerwonej cegły licówki. Budynek dawnego hotelu u zbiegu ulic Armii Krajowej 55 i Bojowników o Wolność i Demokrację 60. Obiekt wzniesiony w latach 1897-1898 wg projektu Franciszka Wieczorka z Królewskiej Huty dla właściciela Górnych Hajduk Józefa Kowatza. Od chwili otwarcia do 1903 r., kiedy nastąpiło połączenie Dolnych i Górnych Hajduk w jeden organizm miejski Bismarckütte, hotel nosił nazwę „Pod Zielonym Dębem” ( Zur Grünen Eiche), później - do 1922 r. zwał się „Pod Żelaznym Kanclerzem” (Zur Eisernen Kanzler, chodzi tu o Kanclerza Otto von Bismacka), a następnie zmienił nazwę na „Śląski”. Od 1905 r. do 1939 r. właścicielem był Ludwik Goldstein. Z chwilą wybuchu wojny hotel, jako własność żydowska został skonfiskowany i prawdopodobnie zamknięty. Po wojnie w parterze działała restauracja, a część hotelowa zamieniona została na mieszkania czynszowe. Budynek dworca kolejowego – ul. Armii Krajowej 46, wzniesiony w 1913 r. wg projektu sporządzonego przez ówczesną Królewską Dyrekcję Kolejową w Katowicach z 1911 r. (Königliche Eisenbahn-Direktion). Jest to obiekt założony na planie prostokąta utrzymany w konwencji modernistycznej, w części dwu lub trójkondygnacyjny w skład którego wchodzi kilka połączonych ze sobą brył o zróżnicowanych elewacjach tynkowanych na gładko, a całość nakryta jest wielopołaciowymi dachami. Dawny budynek szkolny – ul. Armii Krajowej 79 - 81, wybudowany w 1865 r. wg projektu Dominika Dreschera, w stylu historycznym z cegły, podpiwniczony, dwukondygnacyjny, z trzecią kondygnacją ukrytą pod wysokim, symetrycznym, kombinowanym dachem. Budynek na planie prostokąta, złożony z dwóch zestawionych ze sobą brył. Fasada ozdobiona trójkątnymi szczytami wieńczącymi ryzality. Dawniej funkcjonowały tu dwie szkoły powszechne nr XL (specjalna) i nr XLI – koedukacyjna.
