Pocztowa
Pocztowa – ulica w dzielnicy Chorzów Centrum (Śródmieście). Biegnie lekko opadając od gmachu chorzowskiej Poczty Głównej do pl. Dworcowego. Naprzeciw budynku poczty mamy jeden zachowany budynek kolejowy i zespół pawilonów handlowych. Warte wspomnienia są dawne schody (nazywane Germaniabrücke, Schody Wolności) prowadzące do ul. Katowickiej powstałe w 1877 r. a zlikwidowane wraz z budową wiaduktu pod koniec lat 70. XX wieku. 145 Warto zobaczyć: Budynek Poczty Głównej - instytucja poczty na terenie miasta pojawiła się wraz z utworzeniem na w Królewskiej Huty w 1804 roku pierwszego urzędu pocztowego, który podległy był urzędowi pocztowemu w Gliwicach. Od 1849 roku urząd ten posiadał tytuł ekspedycji II klasy, a od 1895 roku I klasy. Natomiast w roku 1865 uruchomiono oddział telegraficzny. Samodzielność królewskohucki urząd pocztowy uzyskał 1 II 1874 roku. Budynek poczty zlokalizowany przy ul. Pocztowej i Wolności stoi na parceli zakupionej przez skarb państwa w październiku 1885 roku i wzniesiony był pierwotnie dla Keiserlich Deutsches Postamt In Königshütte. Budowę prowadzono w latach 1891 - 1892 według projektu J. Schuberta natomiast w roku 1911 budynek został rozbudowany między innymi o drugie skrzydło od strony ul. Pocztowej. Autorem rozbudowy był architekt F. Nhagen. Obecnie jest to neogotycki gmach z czerwonej cegły z elementami glazurowych kształtek w kolorze zielonym. Część budynku od strony ulicy Wolności jest dwukondygnacyjna założona jest na planie prostokąta, nakryta wysokim dachem pokrytym czerwoną dachówką, z licznymi lukarnami. Dobudowane od strony Pocztowej skrzydło kompozycyjnie nawiązuje do wcześniejszej części z tym, że posiada ono większe okna i lżejszą bardziej ażurową ścianę. Z tej strony zlokalizowana jest również ośmioboczna wieża, w której znajduje się klatka schodowa. Jest ona zdobiona rozetowymi i blendowymi dekoracjami, a całość zwieńczona jest ażurowym hełmem z iglicą będącym pozostałością napowietrznego systemu telekomunikacyjnego. Sieć telefoniczna była prowadzona z hełmu wieży, natomiast centrala mieściła się w piwnicach budynku. Ten element budynku stanowi obecnie logo – symbol naszego miasta wykorzystywany w różnorakich materiałach promocyjnych. Tego typu nowoczesne, jak na ówczesne czasy systemy telekomunikacyjne funkcjonowały między innymi w niemieckich miastach Qudedlinburgu, Stralsundzie oraz polskich Wrocławiu i Gdańsku. Wejście główne do budynku zlokalizowana jest w ściętym narożniku, gdzie na wysokości dachu podziwiać możemy wielki, ażurowy maswerkowy szczyt. Ponadto elewacja budynku jest rozczłonkowana płaskimi ryzalitami zwieńczonymi blendowymi szczytami. Bardzo ciekawa jest równie historia placu przed pocztą, gdzie na miejscu dzisiejszej fontanny wykonanej przez firmę Franta & Franta w 1998 roku stały niegdyś trzy pomniki: Pierwszy z 1896 roku tzw. Germanii, personifikacji zwycięskich Niemiec, wzniesiony ku czci mieszkańców Królewskiej Huty poległych w szeregach armii pruskiej w wojnach z Danią i Francją (1870 - 1871). Zniszczony w okresie powstań śląskich. Drugi pomnik Powstańca Śląskiego odsłonięty 2 X 1927 roku przez prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Monument był autorstwa Stefana Zbigniewicza, a wykonany przez Wincentego Chorembalskiego. Pomnik przedstawiał powstańca – hutnika, który miał twarz Juliusza Ligonia z uniesionym w prawej dłoni mieczem zwróconym w stronę niemieckiego wówczas Bytomia. Pomnik zniszczony we wrześniu 1939 r. Natomiast trzeci pomnik Orła Białego odsłonięto 20 X 1946 r. ku czci wszystkich powstańców, którzy oddali życie za ojczyznę. Pomnik stał przed budynkiem poczty do lat 70-tych XX wieku, o czym informuje nas tablica zamontowana na ścianie poczty. Budynek wpisany do rejestru zabytków woj. śląskiego pod nr A/1327/84. Budynek przy nr 2 – dawny budynek wielorodzinny kolejowy pochodzący z 1875 r. wzniesiony na planie prostokąta w tradycyjnej technice z cegły, nietynkowany.
