Redena Fryderyka Wilhelma
Redena Fryderyka Wilhelma – ulica w dzielnicy Chorzów Centrum. Jest równoległą do ul. I. Paderewskiego. Nadanie nazwy 2013 r. Obecnie prowadzi się inwestycję budowy nowych domów mieszkalnych niskiej zabudowy jedno i wielorodzinnych. Reden Fryderyk Wilhelm von – (23 III 1752 Hameln w Dolnej Saksonii – 3 VII 1815 Bukowiec u podnóża Rudaw Janowickich). Pochodził z rodziny o bogatych tradycjach górniczych a decydującą rolę w ukształtowaniu i karierze w przemyśle pruskim odegrał jego wuj Fryderyk Anton von Heinitz (1725 - 1802), który był ministrem pruskiego Departamentu Górnictwa i Hutnictwa. W roku 1779 Reden zostaje dyrektorem Wyższego Urzędu Górniczego we Wrocławiu a po śmierci Heinitza w 1802 roku kieruje Departamentem Górnictwa i Hutnictwa. Od 1803 roku sprawuje ten urząd w randze ministra. W 1786 roku z rąk króla pruskiego i elektora brandenburskiego Fryderyka Wilhelma II (1744 - 1797) otrzymuje tytuł hrabiowski. Górny Śląsk zawdzięcza Redenowi rozwój przemysłu i wielkie ożywienie gospodarcze. Z jego inicjatywy wybudowano kopalnię rud w okolicy Tarnowskich Gór oraz hutę Fryderyk, w Zabrzu kopalnię węgla kamiennego „Luiza”, kopalnię węgla kamiennego i hutę „Król”, które dały początek wpierw osadzie a później miastu Królewska Huta (dzisiejszy Chorzów). Wraz z Johnem Baildonem (1772 - 1846) założył odlewnię żelaza w Gliwicach (obecne Gliwickie Zakłady Urządzeń Technicznych). W chwili pokonania Prus przez Francję w wojnie z lat 1806-1807 Reden pozostający na swym urzędzie złożył Napoleonowi I Bonaparte przysięgę na wierność, za co po zawarciu pokoju w Tylży 9 VII 1807 roku został uznany za zdrajcę i pozbawiony stanowiska oraz prawa do emerytury. Jeszcze w 1802 roku w wieku 50 lat zawarł związek małżeński z Fryderyką Reidesel zu Eisenach (1744 - 1854), z którą do śmierci mieszkał w swoim majątku w Bukowcu koło Kowar (Sudety). Tam też bezpotomnie zmarł i pochowany został w krypcie na terenie swego majątku.
