Sienkiewicza Henryka
Sienkiewicza Henryka – ulica w dzielnicy Chorzów Centrum (Śródmieście. Jest prostopadłą do ul. Wolności i dochodzi do wiaduktu kolejowego przechodząc dalej w ul. Floriańską. Nazwa funkcjonuje od 1929 r. Sienkiewicz Henryk – (5 V 1846 Wola Okrzejska na Podlasiu – 15 XI 1916 Vevey w Szwajcarii) – pseudonim Litwos, jednym z największych pisarzy i nowelistów 2 poł. XIX i początku XX wieku polskich i światowych. Zasłynął jako autor powieści historycznych w cyklu zwanym Trylogią ukazujący w barwny, choć trochę wyidealizowany obraz życia i wydarzeń XVII wiecznej Polski (Ogniem i mieczem, Pan Wołodyjowski, Potop). W powieści Krzyżacy ukazał natomiast obraz zmagań rycerstwa polskiego z zakonem krzyżackim i słynną Bitwę pod Grunwaldem z 1410 r. Natomiast w powieści z czasów cesarza Nerona Quo Vadis ukazał sugestywną wizję upadku cesarstwa rzymskiego i triumf chrześcijaństwa nad pogaństwem. W jego twórczości nie zabrakło również odniesień do niedoli polskiego chłopa, które ukazał m.in. w nowelach Janko Muzykant, czy Bartek zwycięzca. Dla młodzieży napisał znaną powieść W pustyni i w puszczy. Za całokształt pracy literackiej w 1905 r. otrzymał literacką Nagrodę Nobla. Warto zobaczyć: Budynek Chorzowskiego Centrum Kultury przy nr 3 – jest to budynek dawnego Miejskiego Domu Ludowego zaprojektowany przez arch. Stanisława Michejdę i arch. Lucjana Sikorskiego. Budowa pierwszej części obiektu rozpoczęła się wiosną 1931 r. a uroczyste jego otwarcie nastąpiło 4 III 1934 r. Była to wówczas część budynku z salą widowiskową mogącą pomieścić ponad 1,1 tys. osób. W 1937 r. rozpoczęto budowę lewego trójkondygnacyjnego skrzydła bocznego, które oddano do użytku w 1938 r. Niestety nie zrealizowano prawego skrzydła, w którym miała znaleźć się sala gimnastyczna i sala konferencyjna. Sam budynek posiada kubistyczny kształt różnych połączonych brył. Nad lewym skrzydłem dostawiona jest wieża zegarowa. Wejście główne z balkonem jest cofnięte w głąb działki i ozdobione w latach 70. Ubiegłego wieku reliefami autorstwa artysty rzeźbiarza Gerarda Grzywaczyka. Po II wojnie światowej w budynku działał Miejski Dom Kultury, który w latach późniejszych uzyskał rangę Teatru Miejskiego. W jego murach już od czasów przedwojennych działały dwa amatorskie teatry: „Reduta Śląska” i „Młoda Scenka”, które w 1946 r. połączono w jeden zespół „Reduta Śląska”. W 1988 r. podjęto prace remontowe sali teatralnej , które później przerwano i od tego momentu działalność teatralna została na wiele lat zakończona. Dopiero decyzja Rady Miasta z dn. 23 IV 1998 r. o utworzeniu w nim Chorzowskiego Centrum Kultury doprowadziło do podjęcia prac adaptacyjno – remontowych i otwarcia na nowo sceny. Pierwszą instytucją podejmującą działalność w wyremontowanym budynku była otwarta 27 III 2000 r. Miejska Galeria Sztuki „MM” działająca w części parterowej budynku. Prace remontowe budynku zakończono w 2008 r. Obecnie obiekt w Sali widowiskowo – teatralnej z balkonem może pomieścić 350 widzów. Pod budynkiem znajdują się pomieszczenia piwniczne o powierzchni ponad 400 m2 , które zagospodarowane zostały na cele kulturalno – gastronomiczne, gdzie od sierpnia 2013 r. działa klubokawiarnia „Kultura” wystrojem nawiązująca do lat 70 i 80 ubiegłego wieku.
