Szwedy Konrada (ks.)
Szwedy Konrada (ks.) – ulica w dzielnicy Chorzów II. Jest wyłączonym fragmentem ul. W. Reymonta na odcinku od ul. 75 Pułku Piechoty do ul. Wandy. Nadanie nazwy nastąpiło w 100. rocznicę urodzin patrona w 2012 r.. Szweda Konrad – (31 XII 1912 Rybnicka Kuźnia koło Rybnika – 28 VII 1988 Łaziska Górne) – ksiądz katolicki, więzień obozów koncentracyjnych Auschwitz i Dachau, budowniczy i proboszcz parafii św. Floriana w Chorzowie. Po ukończeniu w 1926 r. szkoły powszechnej w Orzepowicach podjął naukę w rybnickim gimnazjum, które ukończył maturą w 1934 r. Po niej wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego z siedzibą w Krakowie i Wydział Teologiczny Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył obroną pracy magisterskiej w 1939 r. W tym też roku z rąk bpa Stanisława Adamskiego otrzymał święcenia kapłańskie, po których rozpoczął pracę duszpasterską w następujących parafiach: Matki Bożej Bolesnej w Rybniku, św. Józefa w Świętochłowicach – Zgodzie, św. Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach, św. Marii Magdaleny w Cieszynie oraz w sanktuarium Matki Bożej Piekarskiej. W 1953 r. na objął placówkę kościoła filialnego w Chudowie, gdzie utworzył tam struktury przyszłej parafii, a w 1955 r. otrzymał tytuł proboszcza. W czasie okupacji hitlerowskiej w lutym 1940 r. został aresztowany i osadzony wpierw w obozie koncentracyjnym w Auschwitz a następnie w Dachau, w którym przebywał do wyzwolenia obozu w 1945 r. W 1957 r. otrzymał skierowanie do pracy przy budowie nowego kościoła w Chorzowie św. Floriana, którego 15 IV t.r. został pierwszym proboszczem. Funkcję te pełnił do przejścia na emeryturę 17 I 1980 r. W trakcie budowy kościoła był wielokrotnie szykanowany i ostatecznie skazany na 8 miesięcy więzienia w zawieszeniu, które ze względu na stan zdrowia i pobyt w obozach koncentracyjnych została mu zawieszona. Ponadto pełnił wiele funkcji diecezjalnych m.in. był dyrektorem Papieskiej Unii Misyjnej Duchowieństwa, członkiem Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej. W 1962 r. otrzymał godność prałata. Będąc na emeryturze poprosił biskupa o jej zwolnienie i możliwość podjęcia na powrót pracy duszpasterskiej. Biskup 2 II 1981 r. powierzył mu funkcję proboszcza parafii Matki Bożej Różańcowej w Łaziskach Górnych, którą pełnił aż do śmierci. Pochowany został na miejscowym cmentarzu parafialnym 1 VIII 1988 r. Warto zobaczyć: 184 Sanktuarium św. Floriana - Idea budowy kościoła pw. św. Floriana zrodziła się jeszcze w okresie międzywojennym. Istniejące wówczas parafie odnotowywały wzrost liczby wiernych, co powodowało utrudnienia w prowadzeniu właściwej pracy duszpasterskiej zwłaszcza wśród mieszkańców mieszkających na południowych obrzeżach Chorzowa. Aby temu problemowi zaradzić władze kościelne dekretem z 28 V 1938 roku poleciły proboszczowi kościoła św. Barbary, ks. Janowi Brandysowi, wybudowanie nowego kościoła. Nowa parafia miała obejmować swym zasięgiem krańce dwóch największych wówczas chorzowskich parafii św. Barbary i św. Jadwigi Śląskiej, teren będący własnością miasta i działającego przy ul. Wandy Zakładu im. bł. Bronisławy. Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej ustanowiono ks. wikarego Pawła Rysia budowniczym kościoła, który z wielkim zaangażowaniem przystąpił do realizacji powierzonego mu zadania. Projekt budowy kościoła i probostwa wykonany został przez architekta wojewódzkiego inż. Witolda Kłębowskiego z Katowic. Niestety wybuch wojny pokrzyżował plany. Po zakończeniu działań wojennych bez zwłoki przystąpiono do realizacji budowy kościoła, której podjął się ks. Wilhelm Ochman, ówczesny proboszcz parafii św. Barbary. Teren pod budowę kościoła poświęcił 11 V 1947 roku biskup katowicki Stanisław Adamski. Ustanowiono wówczas oficjalnego budowniczego kościoła w osobie ks. wikarego Konrada Lubosa, który powołał specjalny komitet budowy. Kamień węgielny pod nową świątynię poświęcił 9 V 1948 roku bp. Juliusz Bieniek. Niezwłocznie przystąpiono do prac budowlanych. Pierwsze problemy przy realizacji budowy pojawiły się wraz z rozpoczęciem wykopów pod fundamenty, kiedy stwierdzono wysoki poziom wód gruntowych, które nie pozwalały na realizację przedwojennego projektu kościoła. Z tego powodu zastosowano projekt inż. Andrusiewicza polegający na wykonaniu w ziemi kilkunastu ceglanych kominów zalanych betonem, na których w 1949 roku wykonano fundamenty. Drugim problemem w realizacji inwestycji okazały się zmiany w polityce państwa wobec Kościoła w Polsce. Budowa kilkukrotnie była wstrzymywana a budowniczowie oskarżani byli niesłusznie o różne nadużycia. Mimo tych przeszkód prace przy budowie postępowały, zwłaszcza kiedy kierownictwo nad budową przejął ks. Konrad Szweda, który w 1957 roku został mianowany pierwszym proboszczem parafii św. Floriana. Już 23 XI 1959 r. biskup koadiutor Herbert Bednorz poświęcił prezbiterium, natomiast konsekracja kościoła miała miejsce 28 X 1961 r. W kolejnych latach kościół został wyposażony w dzwony, organy, witraże oraz inne elementy wystroju. Z biegiem czasu wnętrze kościoła domagało się dostosowania do wymogów liturgii soborowej. Nową aranżację przeprowadził ks. Tadeusz Pietrzyk, w oparciu o projekt architektoniczny prof. Adama Lisika. Autorem elementów rzeźbiarskich (krzyż i tabernakulum, ołtarz i ambona, figura św. Floriana) jest chorzowski artysta-rzeźbiarz Gerard Grzywaczyk. 4 V 1993 r. ks. Abp Damian Zimoń konsekrował nowy ołtarz z brązu. Kościół od swoich początków jest miejscem dorocznych nabożeństw ku czci św. Floriana, patrona archidiecezji (obok Matki Boskiej Piekarskiej, św. Jacka i św. Barbary). 4 V 1994 r. złożono w nim relikwie św. Floriana Męczennika. Od 2001 r. kościół podniesiony został do godności archidiecezjalnego sanktuarium św. Floriana.
