Faski Jana
Faski Jana – ulica w dzielnicy Chorzów Centrum (Śródmieście), łączy ul. Wolności 42 z obecnym fragmentem Rynku, zabudowana pierzeją kamienic mieszczańskich. Dzisiaj jedynie z parzystą numeracją 2, 4, 6. Zabudowa strony nieparzystej została wyburzona wraz z budową estakady w latach 70. ubiegłego wieku. Faska Jan – (28 VIII 1893 Chorzów – Klimzowiec – 8 X 1953 Chorzów), pseud. dr Eisenberg – agronom, dowódca powstańczy, komendant obrony Katowic w kampanii wrześniowej 1939 r. Ukończył studia w Wyższej Szkoły Rolniczej w Turyngii oraz Akademii Nauk Powszechnych w Londynie (ekonomia). Służył w szeregach gen. Józefa Hallera oraz brał udział z „błękitną armią” w wojnie z bolszewikami 1920 r. Później zaangażowany był w pracę plebiscytową na Górnym Śląsku, a także w Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska (POW GŚl.). Po zakończeniu działań powstańczych rozpoczął pracę jako komisarz Straży Celnej w Rudzie Śląskiej i w Rybniku. Za działalność powstańczą 27 VIII 1922 r. odznaczony przez marszałka J. Piłsudskiego krzyżem Orderu Virtuti Militari. W 1925 r. przeniesiony do korpusu oficerów rezerwy 75 Pułku Piechoty. W 1926 r. na kilka lat wyjeżdża z kraju, przebywając w pierw w Urugwaju, a później w Brazylii. Powracił do kraju w kwietniu 1939 r. Od 1 IX 1939 r. objął dowództwo obrony Katowic, a kiedy obrona stała się bezskuteczna, opuścił miasto, docierając do Lwowa, w którym przebywał do 1941 r. Następnie przebywał w Kamionce Strumiłłowskiej i w Busku. Po zakończeniu II wojny światowej powróciło Chorzowa i podjął pracę jako urzędnik w Wojewódzkim Urzędzie Ziemskim, a następnie w Rudzkim Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego, Polskim Związku Zachodnim oraz Centrali Mięsnej w Bytomiu, skąd w 1950 r. przeszedł na emeryturę. Zmarł w Chorzowie i pochowany został na cmentarzu św. Jadwigi Śląskiej.
