Kalusa Józefa

2018-04-04 20:07 Ulice

Kalusa Józefa – Chorzów Stary – prostopadła do ul. Kasprowicza i ul. Skłodowskiej – Curie, a równolegle do ul. Bożogrobców i Placu św. Jana. Nadanie nazwy nastąpiło w 1922 r. po przyłączeniu Chorzowa (Starego) do Polski. Kalus Józef – (13 I 1846 Chorzów – 10 I 1920 Chorzów) – powstaniec śląski, mistrz ślusarski, kupiec, działacz narodowy. Urodzony w Chorzowie, gdzie ukończył szkołę ludową. Później wcześnie rozpoczął działalność zarobkową, która pozwoliła mu na otwarcie Sklepu Towarów Krótkich. W sklepie tym było można kupić wiele ukazujących się na Górnym Śląsku czasopism drukowanych w języku polskim. Był aktywnym działaczem propolskim na terenie ówczesnej gminy wiejskiej Chorzów. Należał m.in. do Związku Wzajemnej Pomocy Chrześcijańskich 77 Robotników a także do Zjednoczenia Zawodowego Polskiego. Nie doczekawszy powrotu Chorzowa do Polski zmarł w Chorzowie Starym i tam też został pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym. Warto zobaczyć: Cmentarze parafialne św. Marii Magdaleny – tzw. stary założony został w 1852 r. ma powierzchnię 1,3 ha i kompozycyjnie posiada układ kwaterowy, osiowy z środkową aleją z ustawiony pośrodku drewnianym krzyżem. Najstarszym zachowanym nagrobkiem znajdującym się w głębi cmentarza grób Leopolda Śliwy (1831 – 1881). Ponadto po lewej stronie od wejścia pod ogrodzeniem znajdują się kwatery 47 żołnierzy niemieckich – jeńców wojennych z lat 1945 – 1949 oraz kwatery pięciu powstańców śląskich, których groby zaznaczone są charakterystycznymi powstańczymi krzyżami. Na terenie cmentarza mamy ustawiony symboliczny nagrobek ks. Jana Machy. Drugi cmentarz tzw. nowy zlokalizowany pomiędzy wolnym nieużytkiem założony został w 1932 r. Otoczony jest ogrodzeniem z ceglaną bramą wejściową wzniesioną w okresie międzywojennym. Ten cmentarz również ma układ kwaterowy, osiowy z centralnie biegnącą alejką główną, gdzie w środkowej części w otoczeniu promieniście ustawionych nagrobków stoi prosty drewniany krzyż. Nagrobki zlokalizowane wokół krzyża kryją prochy trzech starochorzowskich proboszczów. W dolnej części cmentarza mamy specjalnie wydzieloną część cmentarza, na której spoczywa 377 żołnierzy Armii Czerwonej i osób cywilnych pracowników przymusowych zwłaszcza z Ukrainy, którzy polegli w walkach wyzwoleńczych ze stycznia 1945 r. Pośrodku stoi wysoki obelisk, na którym zamontowana jest charakterystyczna czerwona gwiazda oraz symbole sierpa i młota. Kwatery oznaczone są jedynie numeracją, natomiast wykaz pochowanych znajduje się w specjalnej księdze przechowywanej w Urzędzie Miasta.


Na tej stronie wykorzystujemy ciasteczka (ang. cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystanie z naszego serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies, umieszcza je w pamięci Twojego urządzenia.