Karpińskiego Franciszka
Karpińskiego Franciszka – ulica w dzielnicy Centrum – odchodzi prostopadle od ul. Katowickiej i pnie się wolno w kierunku Góry Redena. Nazwa nadana po 1945 r. Zabudowana jest obustronnie pierzeją starych kamienic mieszczańskich. Karpiński Franciszek – (4 X 1741 Hołosków na Ukrainie – 16 IX 1825 Chorowszczyzna koło Wołkowyska na Białorusi) – poeta okresu oświecenia, czołowy liryk okresu sentymentalizmu zwany „poetą serca”, tłumacz. Ukończył gimnazjum w Stanisławowie, po którym studiował na uniwersytecie we Lwowie, gdzie uzyskał tytuł doktora filozofii, nauk wyzwolonych oraz bakalarza teologii (odpowiednik licencjata). Później dokształcał się jeszcze w Wiedniu. Przebywając w latach 1785 – 1818 na dworze Branickich w Białymstoku napisał takie znane utwory jak: Kiedy ranne wstają zorze, Wszystkie nasze dzienne sprawy, czy pieśń na Boże Narodzenie, Bóg się rodzi. Na jego twórczość składają się ponadto m.in. sielanki: Laura i Filon, erotyki, dramaty, elegia. Od 1818 r. był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W tym samym roku zakupił majątek w Wołkowyskach, w którym mieszkał do końca życia. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Łyskowie (wieś na Białorusi w obwodzie brzeskim).
