Konopnickiej Marii
Konopnickiej Marii – ulica w dzielnicy Chorzów Centrum i łączy ul. Katowicką z ul. Poniatowskiego. Nazwa funkcjonuje na planach miasta już od 1926 r., a powstała prawdopodobnie zaraz po przyłączeniu Chorzowa do Polski. Konopnicka Maria – (23 V 1842 Suwałki – 8 X 1910 Lwów) poetka, nowelistka, powieściopisarka, krytyk literacki, tłumacz. Używała pseudonimu Jan Sawa. W swej twórczości akcentowała się na krzywdzie społecznej tamtych czasów, zwłaszcza skierowanych wobec dzieci. Mówi o tym utwór: W piwnicznej izbie. Poprzez swoje utwory m.in. O Janku wędrowniczku, czy O sierotce Marysi i krasnoludkach, pragnęła dzieciom ukazać piękno rodzinnej ziemi, zwyczaje ludowe i legendy oraz polską mowę. Broniła również najuboższą warstwę – chłopów, gdzie w ich obronie napisała bodaj najpiękniejsze jej wiersze: A jak poszedł król na wojnę, Wolny najmita, czy poemat: Pan Balcer w Brazylii. Nie zabrakło w jej twórczości również akcentów twórczości patriotycznej, której wyrazem jest Rota. Warto zobaczyć: Budynek dawnego hotelu „Graf Reden” – dzisiajsza siedziba Teatru Rozrywki to budynek zlokalizowany u zbiegu ulic Katowickiej i ul. Konopnickiej, który oddany został do użytku w 1900 roku a wybudowany według projektów mistrza budowlanego z Królewskiej Huty Otto Mückego z 1898 roku. Właścicielem hotelu otwartego 1 I 1900 roku był Franz Oppawski, kupiec i hotelarz urodzony w Bielsku 27 II 1861 roku. Początkowo Franz Oppawski był właścicielem najstarszego w mieście nieistniejącego już hotelu Wandel, który stał przy sąsiedniej działce od strony ulicy Katowickiej, gdzie dzisiaj jest budynek Zespołu Szkół GastronomicznoUsługowych i przyległa do niego kamienica. Wzniesiony z cegły elewacyjnej posiada bogatą dekorację architektoniczną w stylu eklektycznym z elementami neogotyckimi. W narożu budynku znajduje się wykusz zakończony smukłym stożkowym hełmem, a w jego dolnej części znajduje się balkon z pełnoplastycznymi postaciami hutnika i górnika, którzy ukazani są w pozycji kucznej dającej wrażenie, że na swych barkach podtrzymują całość wykuszu. Od strony ulicy Katowickiej mieściła się część hotelowa z 23 pokojami, administracyjna i gastronomiczna. Natomiast od ulicy Konopnickiej przylegająca do hotelu a oddana do użytku 1 I 1901 roku wielka sala taneczna ze sceną na ok. 2, 5 tys. osób z dużym zapleczem technicznym. Jak na ówczesne czasy hotel był jednym z najlepszych i najnowocześniejszych na Śląsku, luksusowo wyposażony w centralne ogrzewanie, instalację kanalizacyjną i łączność telefoniczną w każdym pokoju. Taki wysoki standard hotelu przetrwał aż do zakończenia II wojny światowej. Hotel przez wiele lat był centralnym miejscem życia kulturalnego, 90 naukowego i sportowego miasta. Odbywały się tu liczne spektakle teatralne, koncerty, odczyty i prelekcje oraz bale noworoczne i karnawałowe. W 1919 roku administrację budynku przejęli synowie Franza Oppawskiego, Erwin i Franz junior. W latach 1920 - 1921 budynek został poddany generalnemu remontowi i modernizacji według planów architekta Stieglera z Królewskiej Huty. Hotel miał wówczas 36 pokoi. Franz Oppawski po sprzedaży hotelu do 1933 wraz z rodziną mieszkał w Chorzowie, później przeniósł się do Wrocławia, gdzie jego synowie również prowadzili działalność hotelarską. Po wojnie budynek hotelu przejęty został przez państwo i przekształcony wpierw w Centralny Dom Hutnika a później działający do 1980 roku Zakładowy Dom Kultury Huty Kościuszko. W budynku tym od 1 I 1985 roku powołano do życia Państwowy Teatr Rozrywki, którego początki sięgają 1976 roku będąc spadkobiercą telewizyjnego zespołu Music Hallu działającego przy ośrodku TVP Katowice. Budynek wówczas wyremontowano przebudowując salę widowiskową z widownię na ok. 600 miejsc ułożonych amfiteatralnie. Od samego początku istnienia chorzowskiej sceny dominowały na niej widowiska muzyczne i musicale przeplatane sztukami komediowymi i dramatycznymi. Dzięki temu Teatr Rozrywki stał się jedną z najlepszych scen teatralnych w Polsce. W ramach teatru działa pięć zespołów artystycznych: aktorski, wokalny, baletowy, orkiestra oraz chór dziecięcy. Sam budynek teatru po kilkunastomiesięcznych pracach remontowych zmienił swój wygląd, zwłaszcza od strony ul. Konopnickiej, gdzie wykonano przeszkloną fasadę. Po remoncie teatr posiada dwie sceny: Dużą z 582 miejscami siedzącymi i Małą z widownią na 100 miejsc. Przebudowie uległo również wejście do teatru, powiększono foyer Dużej Sceny. Wykonano nowe szatnie i toalety, kawiarenkę teatralną oraz bufet dla widzów. Modernizacji uległa również przestrzeń wokół teatru. Za realizację tego projektu Teatr Rozrywki 21 X 2009 roku otrzymał nagrodę Marszałka Województwa Śląskiego w X edycji konkursu „Najlepsza Przestrzeń Publiczna Województwa Śląskiego 2009”.
