Łagiewnicka
Łagiewnicka – ulica w dzielnicy Chorzów II. Rozpoczyna się przy rondzie im. W. Wagnera dochodząc do ul. Krzyżowej przy kościele a dalej idzie wzdłuż ROD im. T. Kościuszki założonych w 1937 r. Następnie dochodząc do granicy miasta z Bytomiem-Łagiewnikami, gdzie jej przedłużenie nazywa się ul. Tulipanów. Nazwa nawiązuje do Łagiewnik dzisiejszej dzielnicy Bytomia, które od 1951 r. są w jego granicach. Warto zobaczyć: Kościół św. Józefa - Wraz z gwałtownym wzrostem liczby ludności oraz rozwojem urbanistycznym miasta Królewskiej Huty zaistniała potrzeba wybudowania nowego trzeciego kościoła katolickiego. Proboszcz parafii św. Barbary ks. Paweł Łukaszczyk zakupił wówczas ziemię zlokalizowaną na terenie kolonii Pnioki, na którym pierwotnie miał powstać cmentarz i mała kaplica. Jednakże, kiedy władze miasta postanowiły rozwijać zabudowę w północnych granicach Królewskiej Huty, ks. Łukaszczyk zmienił plany i postanowił wybudować kościół. Projekt kościoła wykonał architekt z Norymbergii Josef Schmitz (1860 - 1936). Kamień węgielny pod nową świątynię poświęcono jesienią 1904 roku. Budowa kościoła trwała trzy lata i zakończona została w 1907 roku. Dnia 18 XI 1907 roku kościół został poświęcony przez księdza dziekana Wiktora Schmidta z Katowic, natomiast kanoniczne erygowanie parafii nastąpiło 9 I 1913 roku. Kościół św. Józefa to trójnawowa neoromańska wykonana z cegły bazylika na planie krzyża łacińskiego z transeptem i mocno rozbudowanym prezbiterium. Jej wymiary: długości 72 m, szerokości 38 m i wewnętrznej wysokości 16 m. Dach o wysokości 25 metrów z więźbą dachową o konstrukcji drewnianej pokryty został dachówką korytkową. Pod prezbiterium znajduje się krypta, która stanowi jedyny element podpiwniczenia kościoła. Zewnętrzna absyda zamykająca prezbiterium zwieńczona jest ślepym krużgankiem z rzędem arkadek z kolumienkami. Elementy dekoracyjne frontonu, jak również obramowania okien i kapitele kolumn wykonane zostały ze sztucznego kamienia sprowadzonego z terenów Bawarii. Fasadę kościoła stanowi masywna, imponującą, wysoka na 51 m kwadratowa wieża z zegarem i domkiem portalowym wspartym na dwóch filarach kolumnowych przykrytych dwuspadowym daszkiem. Nad filarami umieszczone zostały płaskorzeźbione postacie świętych apostołów Piotra i Pawła. W Szczycie domku wykonano niszę wnękową, w której umieszczono płaskorzeźbę św. Józefa siedzącego na tronie i trzymającego Dzieciątko Jezus. Całość portalu jest bogato dekorowana elementami roślinnymi. Pod płaskorzeźbą Józefa i Dzieciątka umieszczone jest wyobrażenie Baranka Wielkanocnego wraz z symetrycznie wykonanymi po obu stronach symbolami ewangelistów. Całą kompozycję domku zamyka łaciński napis „Ite ad Josef”(Idźcie do Józefa). Wnętrze kościoła z detalami rzeźbiarskimi zaprojektowane zostało również przez Josefa Smitza. W prezbiterium znajduje się ołtarz główny ze złoconymi płaskorzeźbami przedstawiającymi sceny zaślubin Maryi z Józefem oraz scenę śmierci Józefa. Szczyt ołtarza wieńczy pełnowymiarowa rzeźba św. Józefa siedzącego na tronie i trzymającego Dzieciątko Jezus. Ołtarz główny, jak i ołtarze boczne poświęcone Najświętszemu Sercu Pana Jezusa (lewy) i Matce Bożej z Dzieciątkiem (prawy) wykonane zostały przez rzeźbiarza Schreinera z Regensburga. Na uwagę w wystroju wnętrza zasługuje umieszczona w belce tęczowej oddzielającej prezbiterium od nawy głównej tzw. grupa ukrzyżowania, gdzie Jezus ukazany jest w symbolice królewskiej z koroną królewską zamiast korony cierniowej. Przy krzyżu umieszczono postacie Maryi i świętego Jana. Nie ma już dzisiaj pierwotnej neoromańskiej polichromii wykonanej przez artystę malarza z Kluczborka Karla Platzka, ale na uwagę zasługuje polichromowany kasetonowy strop nawy głównej oraz mozaikowe medaliony z przedstawieniami portretów Apostołów wykonane w monachijskiej firmie Franciszka Hofstaedtera. Kościół wpisany do rejestru zabytków woj. śląskiego Budynek plebanii – stojący obok kościoła wybudowany w 1912 roku również w stylu neoromańskim według projektu Maxa Giemsy. Natomiast po drugiej stronie kościoła utworzony został w latach 109 1910 - 1911 cmentarz parafialny. Na tym cmentarzu pochowani zostali dwaj pierwsi proboszczowie parafii ks. Paweł Czaja (proboszcz w latach 1911 - 1947) oraz ks. Jan Nita (proboszcz w latach 1947 - 1968). W latach 1968 – 1994 proboszczem parafii był ks. Leon Swoboda. Od 1994 roku funkcję proboszcza pełni ks. Antoni Klemens. Budynek wpisany do rejestru zabytków woj. śląskiego. Budynek szkolny przy nr 18 – jest to budynek wzniesiony w tradycyjnej technice z czerwonej cegły licówki oddany do użytku w 1906 r. Stylowo ozdobiony jest kamiennymi elementami dekoracyjnymi prezentującymi secesję. Obiekt na planie wydłużonego prostokąta, trójkondygnacyjny na wysokim podpiwniczeniu z wysokim kombinowanym, krytym dachówką dachu. Na osi od strony ulicy kamienny portal wejściowy ozdobiony schodkowym szczytem z motywem trójliścia i kobiecej maski. Wejście prowadzi do sieni i podwójnej klatki schodowej. Obecnie w szkole działa Szkoła Podstawowa nr 17 im. Jana Pawła II. W 1997 r. od strony boiska wybudowano pełnowymiarową salę gimnastyczną wysoką na 6 – 7 m, o powierzchni 470 m2 .
