Miarki Karola
Miarki Karola – ulica w dzielnicy Chorzów II jest prostopadłą do ul. 3 Maja i opada lekko w kierunku ronda im. prof. W. Wagnera, ul. Mariańskiej i ul. Pudlerskiej. Zabudowana zarówno starą jak i nową strukturą mieszkaniową. Przy nr 40 stoi budynek szpitalny wchodzący w skład Zespołu Szpitali Miejskich. Do 1949 r. budynki te były własnością Katolickiego Zakładu św. Jadwigi w Królewskiej Hucie powołanego z fundacji ks. Edwarda Delocha. Pamiątką dawnego szpitala jest stojąca na placu figura św. Jadwigi Śląskiej z 1891 r. Po wojnie szpital został rozbudowany przez państwo i nosił imię dra Rostka. W nieistniejącym budynku przy ul. św. Piotra 14 mieścił się sierociniec im. św. Józefa, a później Liceum Medyczne. Pamiątką po tym obiekcie jest specjalna ściana z zachowanym portalem wejściowym z figurą św. Józefa z Dzieciątkiem. Miarka Karol – (22 X 1825 Pielgrzymowice – 15 VIII 1882 Cieszyn) – nauczyciel, księgarz, publicysta, działacz społeczno – narodowy. Ukończył seminarium nauczycielskie w Głogówku, po którym podjął pracę pomocnika nauczyciela w Lędzinach, a później już jako samodzielny nauczyciel w Urbanowicach i Piotrowicach. Po śmierci ojca w 1850 r. objął posadę nauczyciela i organisty w rodzinnych Pielgrzymowicach. W tym samym czasie pracował jako pisarz gminny i sędzia polubowny. Ucząc wpierw wyłącznie w języku niemieckim pod wpływem bpa Bernarda Bogedaina zaczął nauczać również w języku polskim. W 1869 r. przenosi się do Królewskiej 120 Huty (dzisiejszy Chorzów), gdzie podejmuje się redakcji „Zwiastuna Górnośląskiego a w latach 1869 – 1880 redakcji „Katolika”. Organizator licznych polskich stowarzyszeń społecznych i gospodarczych. W 1875 r. przenosi się do Mikołowa, gdzie zakłada drukarnię i wydawnictwo, publikujące w języku polskim, służąc ludowi górnośląskiemu w zachowywaniu i kultywowaniu tradycji i mowy ojców zwłaszcza w czasie kulturkampfu. Za swą działalność narodową i społeczną wielokrotnie karany i więziony. Warto wspomnieć, że drukarnię prowadził syn Miarki, Karol (młodszy), a drukarnia ta w Mikołowie funkcjonuje do dnia dzisiejszego pod nazwą „Tolek”. Do najbardziej znanych utworów Miarki należą m.in. Górka Klemensowa (1861), Głos wołającego na puszczy górnośląskiej, czyli o stosunkach ludu polskiego na pruskim Śląsku (1863), sztuka dramatyczna Kulturnik (1864), czy powieść Husyci na Górnym Śląsku (1865).
