Urbanowicza Ludwika
Urbanowicza Ludwika – ulica w dzielnicy Chorzów Centrum (Śródmieście). Jest przedłużeniem ul. J. Kilińskiego i biegnie od zbiegu ul. Starego Zdroju, ul. Żwirki i Wigury łącząc się z ul. Cmentarną. W środkowej części dochodzi do niej ul. Przy Gazowni. Urbanowicz Ludwik – (13 VIII 1865 Krotoszyn – 4 XI 1920 Królewska Huta) – lekarz medycyny ogólnej (dyplom 1891 Wrocław), doktor nauk medycznych (1893 Lipsk), działacz narodowy. Początkowo praktykował w Wielkopolsce, ale w 1894 r. przeniósł się na Górny Śląsk podejmując pracę, jako pierwszy polski lekarz w gminie Roździeń – Szopienice (dzisiejsze dzielnice Katowic). W 1897 r. przeniósł się na stałe do Królewskiej Huty, gdzie był jedynym polskim lekarzem na trzynastu niemieckich praktykujących w mieście. Poza pracą lekarską zaangażowany w ruch śpiewaczy, Towarzystwo Czytelni Ludowych oraz Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”. Był współzałożycielem Banku Ludowego w Królewskiej Hucie, w którym piastował funkcję prezesa i przewodniczącego Rady Nadzorczej. Podejmował również czynną współpracę z ruchem narodowym Górnego Śląska przez co był ciągle inwigilowany i postawiony nawet przed sądem wojskowym, gdzie zarzucono mu działalność polityczną. W 1919 r. został członkiem Rady Miejskiej w Królewskiej Hucie. Działał również w Polskim Komitecie Plebiscytowym. Pochowany został na cmentarzu parafialnym św. Jadwigi Śląskiej w Chorzowie. Warto zobaczyć: Budynek szkolny przy nr 2 – Wzniesiony w 1930 r. wg projektu Karola Schayera i Antoniego S. Olszewskiego w stylu funkcjonalistycznym. Jest to budynek murowany, tynkowany, założony na planie długiego prostokąta, czterokondygnacyjny, podpiwniczony z użytkową sutereną. Pierwotnie w budynku działał Miejski Instytut Kształcenia Handlowego, dzisiaj Zespół Szkół Ekonomicznych im. Oskara Langego. Budynek szkolny przy nr 4 – wzniesiony w 1909 r. w stylu modernistycznym. Założony na planie wydłużonego prostokąta, murowany z cegły elewacyjnej, częściowo tynkowany, trójkondygnacyjny, a w części środkowej czterokondygnacyjny z wysokim podpiwniczeniem. Nakryty dachem dwuspadowym z dachówki ceramicznej, w części środkowej mansardowy. Od strony południowej w fasadzie dostawiana kwadratowa wieża nakryta dachem namiotowym, a do wieży dostawiono dobudówkę z wejściem do budynku zakończonym dachem ukształtowanym w formie tarasu. W balustradzie tarasu widnieje rok budowy obiektu. Ryzalit na osi środkowej, wypiętrzony, zakończony trójkątnym szczytem. Przy budynku nowoczesna sala gimnastyczna połączona z starym budynkiem bramą przejazdową. Obecnie działa w nim Gimnazjum nr 10 im. Jana Kochanowskiego.
