Waryńskiego Ludwika (pl.)
Waryńskiego Ludwika (pl.) – plac w dzielnicy Chorzów Batory leżący pomiędzy ul. Armii Krajowej, a ul. Ratuszową. Waryński Ludwik – (24 IX 1856 Martynówka koło Kaniowa na trenie dzisiejszej Ukrainy – 2 III 1889 w Szlisselburgu koło Petrsburga) – wychowywał się w rodzinie o silnych tradycjach patriotycznych. Ukończył gimnazjum w Białej Cerkwi, po którym w 1874 r. podjął studia w Petersburskim Instytucie Technologicznym. Podczas studiów zetknął się z ideami socjalistycznymi wstępując do Polskiej Socjalistycznej Organizacji Młodzieżowej. Później podjął działalność polityczną w robotniczych kółkach socjalistycznych w Puławach a później w Warszawie, do której przeniósł się na stałe w 1878 r. Prześladowany przez policję carską zmuszony został do wyjazdu i przeniesienia się do zaboru austriackiego. Również i tam musiał walczyć z władzą austriacką, która bez procesu przetrzymywała go w więzieniu przez ponad rok. W 1880 r. stanął przed sądem, który go uniewinnił, ale otrzymał nakaz opuszczenia terytorium zaboru austriackiego. Udał się wtedy do Szwajcarii, gdzie w Genewie kontynuował swoją działalność polityczną. W 1882 powrócił do Warszawy, gdzie założył partię robotniczą „Proletariat” stając na jej czele i pisząc dla niej specjalny program, który rozprowadzał wśród proletariatu. Władze carskie nie pozostały dla jego działalności bezczynne aresztując go 28 IX 1883 r. i osadzając na dwa lata w warszawskiej Cytadeli. Po procesie z 1885 r. skazany został na 16 lat ciężkiego więzienia w rosyjskiej twierdzy szlisselburskiej, gdzie zmarł na gruźlicę mając zaledwie 33 lata.
