Waxmana Franza
Waxmana Franza – ulica w dzielnicy Chorzów II. Poprzeczna ul. 3 Maja prowadząca na teren osiedla domów zlokalizowanych nad kompleksem stawów Amelung. Nazwa nadana 2007 r. Waxman (Wachsmann) Franz – (24 XII 1906 r. Królewska Huta – 24 II 1967 Los Angeles) – wybitny amerykański kompozytor muzyki filmowej, zdobywca dwóch Oskarów za muzykę do filmów: Bulwar zachodzącego słońca Billy`ego Wildera (1950) i Miejsce pod słońcem George`a Stevensa 200 (1952). Od najmłodszych lat wykazywał zamiłowanie do muzyki. Gry na fortepianie uczył się od 6 roku życia, którą w wieku 12 lat opanował na poziomie zawodowego pianisty. Ojciec żydowski przedsiębiorca przewidywał dla swego syna karierę bankowca, lecz ten nie mogąc porzucić zamiłowania do muzyki opuszcza rodziców i podejmuje od 1922 r. naukę w drezdeńskiej Akademii Muzycznej, którą od 1923 r. kontynuuje w berlińskim konserwatorium studiując kompozycję, teorię muzyki i dyrygenturę. W 1930 r. rozpoczął trwającą do śmierci współpracę z kinem. W 1933 r. w związku z nasilającymi się atakami antysemickimi emigruje wpierw do Paryża, a później do Stanów Zjednoczonych. Amerykański okres życia Waxmana zaowocował skomponowaniem ponad 150 kompozycji filmowych, 12-krotną nominacją do Oskara, którego zdobył dwukrotnie w 1950 i 1952 roku. Ponadto był współautorem wielu opracowań muzycznych, ścieżek filmowych, kierownikiem muzycznym i dyrygentem orkiestrowym. Komponował również muzykę symfoniczną i piosenki. Był członkiem hollywoodzkiej Akademii Filmowej.
